Wednesday, March 25, 2020

கொரான கொள்ளை நோய்

எட்டுத் திக்கும் பரவ துடிக்கிறது கொரான
தொட்டால் தொற்றிடும் பட்டால் பற்றிடும்
விட்டு விலகி தனித்தனியாய் நாமெல்லாம்
வீட்டுக்குள்ளே தனித்திருந்து விரட்டிடுவோம்

 கை சுத்தம் மெய் சுத்தம் தேவை இக்கணம்
ஐயம் வந்தால் அச்சமின்றி உடன்
அனுகிடுவேம் அரசு மருத்துவமனையை
அனைவரும் ஒத்துழைப்போம் அன்புடனே

இராப்பகல் பாராது இருவிழிகள் மூடாது
இன்னுயிரை துட்ச்சமாக எண்ணி ஏற்ற கடமை
இலக்கை நோக்கி பயணிக்கும் எல்ல ஊழியர்க்கும்
இயன்ற ஒத்துழைப்பு நல்கி  தனித்திருந்து விரட்டிடுவோம்

கொரான கெடும் பிணி மனிதம்
கென்று திண்ணும் மாய எமன் அதை
கொன்றழித்திட மானுடம் முழுதும் ஒன்றுபடுவோம்
வென்று காட்டுவோம்  தனித்திருந்து

வெள்ளை பேய் விரட்ட அன்று  வீட்டை விட்டு
வெளியேறி போரடினோம்  வென்றேம்
கொள்ளை நோய் கொரானவை விரட்ட இன்று
கொள்கை ஏற்போம் வீட்டுக்குள் தனித்திருந்து 

Monday, November 04, 2019

தாயவள்

தாயவள் தோளில் தவழ்கின்ற
தூயவளே கண்மணியே!
துள்ளிக் களித்தே பின் நோக்குகிறாய்
தூக்கம் வரவில்லையோ? – தூளியது ஏங்குதம்மா
அன்னையவள் அள்ளியணைத்து
ஆரத் தழுவி அமுதே தேனே அஞ்சுகமே என
ஆசையாய்க் கொஞ்சுகையில் நெஞ்சில்
அன்பு தவழுதம்மா ஆருயிரும் சிலிர்க்குதம்மா!
பிள்ளைக் கனியமுதே பேசும் பொற்சித்திரமே
கள்ளமில்லாக் கற்கண்டுப் பொற்குவையே
வெள்ளை உள்ளத்து வளர்கவின் நிலவே
எல்லையில்லா இன்ப அமுதூற்றே ஆவி துடிக்குதம்மா!
உன்னை வளர்த்து ஆளாக்க
உன் அன்னையவள் அல்லும் பகலும்
உழைத்திருப்பாள் ஊணுறக்கம் இல்லை அவளுக்கு
உலகே நீ தான் என்று உள்ளம் மகிழ்ந்திருப்பாளம்மா!
காலத்தால் அழியாத களவாட முடியாத
கல்விச் செல்வம் அதைக் கண்ணும்
கருத்தாக நீ கற்றிடவே கலாசாலைக்கு அன்போடு
கருமைப் பொட்டு வைத்து அனுப்பிடுவாளம்மா!
அன்னை போல் அன்புகாட்ட ஆர் உளார்
அவனிதனில்? அன்னையே யாவரும் அறிந்த
அன்பு தெய்வம்மம்மா அவளுக்கும்
அன்பு செய்வோமம்மா அகிலம் வாழுமம்மா!

பூங்கிளிகள்

கதிர் விழித்த இளங்காலை வேளையிலே
கதிர் விளைந்த சோளக்கொல்லை எல்லையிலே
கதிர் கொய்ய வந்த கான் கிளிக்கூட்டத்தில் என்விழிக்
கதிர் கண்டுவியந்த கண்கொள்ளாக் காட்சியிது!
பச்சைப் பசுங்கிளிகள், பறந்து திரியும்
பசுஞ்சோலைப் பூங்கிளிகள் இரண்டும்
இச்சை கொண்டு இணைந்திருக்கும் இன்பக் காட்சியிது
இணையில்லா இயற்கையின் ஆட்சி இது!
செம்பவள மூக்கழகில் செயலிழந்தேன்
செழும் மஞ்சள் கழுத்தழகில் மனமிழந்தேன்
சேர்ந்த இரு விழியின் இணையழகில்
சொந்த நினைவினை நானிழந்தேன்!
விழித்தெழுந்தேன் விளைந்த கற்பனை
மொழிவிடுத்து வியனுலகில் நடைமுறையில்
மெலிந்த பல்லுயிர்களுக்கு விளையும் கேடெண்ணி
அழிந்த அவற்றின் கூடெண்ணி ஐயுற்றேன்!
வஞ்சனையாய் வலைவிரித்துச் சிறைப்பிடித்து
வாயினிலே சூடுவைத்து வாலறுத்து
வண்ணப் பசுஞ்சிறகை வன்முறையாய் வெட்டிவிடும்
வஞ்சகர் கையிலினிச் சிக்காது விழிப்புடனே பறந்திடுவீர்!
முக்காலம் அறிந்திடவும் முயற்சிக்கா வாழ்வின்
முழுப்பயனும் தெரிந்திடவும் மூளையில்லா
மூடர்சிலர் இக்காலத்தலும் உங்களைக் கூண்டிலிட்டு
மூக்காலே சீட்டெடுக்க முடுக்கிடுவார் சிக்காதீர்!
மாமதுரை அரசாளும் அங்கயற்கண்ணி
மங்கை மீனாட்சி திருத்தோளில் அமர்ந்திருக்கும்
மங்களக் கிளிகள் உங்கள் அருளாலே மாநிலத்தில்
மங்காமல் பசுஞ்சூழல் தழைத்தோங்கட்டும்!

சாரதி


பரந்த நீலக்கடலின் ஓரத்தில்
பாயும் புரவியின் வேகத்தில்
விரிந்த கரை மணல் திடலில்
விரைந்தோடுதே வாழ்வின் சாகசம்

கடலாட வருவோரை, காலார நடப்போரை
கவர்ந்திடவே காற்றாகப் பறந்திடும்
கரையோர குதிரைகள்- வாடிக்கை
காணாமல் போனாலும் காட்டுமே வேடிக்கை


குட்டிக் குழந்தை முதல் குடுகுடு கிழவர் வரை
குதிரையில் ஏற்றி குதுகலமூட்டும் வித்தைக்காரன்
கூட்டம் தேடி ஓடும் நேரத்தில் வாழ்வை வெறுத்து
கடலில் மாய வருவோர் காக்கும் காவல் வீரன்

உப்புக் காற்றின் ஊர்வலம் வரும்
உப்பரிகையின் தேசிங்கு ராசா- இவன்
ஊர்சுற்றிப் பார்க்க வரும் பயணிகளுக்கு
உற்சாகமாக பரியேற்றம் காட்டும் பாமர சாரதி

வரும் போகும் விரிகடல் அலை போலே
வந்து போகும் வாடிக்கையர் தரும் வருவாயில்
வயிறு வளர்க்கும் வாழ்கைக்கு தான் வறுமை  
வற்றாத மகிழ்ச்சி தான் மனதுக்குள் என்றும்

தள்ளிப்போடு துன்பத்தின் வலியை
துள்ளியோடு வெள்ளி மீனாக புது நம்பிக்கை விளையும்
தூங்காத இரவுகள் இனி நீங்கிவிடும்
நீங்காத துயரங்கள் இனி தூர விலகிவிடும்

அடிமை நீயா? நானா?


கட்டியவளை விட கனப்பொழுதும் துணையாய்
கண்மூடும் முன்னும் கண்விழித்த பின்னும்
காதோடு காதாக காதலுடன் கனிவாக
காற்றுக்கூட நுழையா வண்ணம் எனை கட்டிப்போட்டவள்

மணிக்கணக்காய் அவளோடு கொஞ்சிக் கிடக்கின்றேன்
மடியிலும் மார்பிலும் தவழ்ந்து தழுவிக் கிடக்கின்றாள்
மாயப்பேய்யவள் என்னை மயக்கியே கொல்கிறாள்
மையல் கொண்ட நானும் மதியிழந்து தவிக்கிறேன்

செல்லுமிடம் எங்கும் உடன் தொற்றி வந்து
செல்லச் சிணுங்களில் என்னை செயலிழக்கச் செய்கிறாள்
செய்மதியூடே சேதி தந்து என் சோதியில் கலந்தாள்
செய்யும் செயல்யாவினிலும்  நுழைந்தே சேட்டை செய்கின்றாள்

ஆணையிட்டால் ஆடுவாள் அடிமையவள்
அழுத்திப்பாடச் சொன்னால் பாடுவாள்
அடுத்த வீட்டு நாடகத்தை அஞ்சாமல் நேரலையாக்குவாள்
அலுத்துப்பேய் அணைத்துவிட்டால் வாடுவாள்

தழுவுதல் ஒரு சுகம் அவள் மெய் கை
தடவுதல் ஒரு சுகம் நேரம் திண்ணும்
தேவதையவள் இருந்தாலும் இயங்காது இறந்தாலும்
தவிக்கிறது தனிமையில் தடுமாறும் மனம்

திசை எட்டும் திரையில் கிட்டும்
விசைமீது விரல் பட்டால் விரியும் உலகம் இதில்
தீதும் நன்றும் வெளியில் இல்லை  திறன் மிகு
செல்லிட பேசியே அடிமை நீயா? நானா? நம்மில் யாரோ?


Tuesday, October 22, 2019

அன்பு செய்வோமா


கூடிவாழ்ந்த உறவுகளின்
கூட்டுத் தொகை சில கோடி
கூன்முதுகு குனிந்து சுமந்த சுமைகளின்
கூட்டுநிறை பல கோடி – ஆயினும்
கூர் மழுங்கிய ஏர்க் கொழுமுனை இது
கூர்மை மங்கிய விழிகளின் பார்வையோடு
கூடிழந்த பறவையாக இன்று குடியிருக்கக்
கூடு தேடும் இடமோ தெருக்கோடி!
ஆலமரம் விழுதிறங்கித் தோப்பாச்சு
ஆன அடிமரம் தான் ஆதரவு இன்றித் தனியாச்சு!
ஆயிரம் உறவுகள் தாங்கிய தோள்களும் கால்களும்
ஆதரவு தேடி ஏதிலியாக எங்கோ போகிறது!
ஆண்டவன் கூட அறிவிப்பே செய்கின்றான்
அவனைப் போலவே அன்பு செய்யச் சொல்லி
ஆனலும் அன்பான ஆளைத்தான் காணவில்லை –எல்லா
அம்மா அப்பாவுக்கும் இதுதான் கடைசியா?
அன்னைக்கும் தந்தைக்கும் ஆதரவளிப்போமா- நமது
ஆருயிர் தானே அவர்கள் அதை நாம் அறிவோமா?
அமுதூட்டி அகிலம் காட்டிய அவர்களுக்குக் கொஞ்சம்
அன்பு செய்வோமா அதை அன்புடன் செய்வோமா?
இளமை மட்டுமே நிலையல்ல
இனி முதுமை என்பது முடிவல்ல
இதயம் அன்பால் நிறைந்தால்
இன்பம் தானே விரியும் எங்கும்!


படக்கவிதைப் போட்டி 225-இன் முடிவுகள் October 1, 2019


’அன்பின் வழியது உயிர்நிலை’ என்றான் வள்ளுவன். ’நான் உங்களுக்கு அன்புசெய்ததுபோல் நீங்களும் ஒருவருக்கொருவர் அன்பு செய்யுங்கள்’ என்றான் ஆண்டவன். ஆதலால் மூப்பினால் தளர்வுற்றிருக்கும் முதிய பெற்றோரை மதித்துக் காத்தல் பிள்ளைகள் கடனென அறிந்து அன்புகாட்டினால் இன்பம் எங்கும் விரியும் என்று நயமாய் நவின்றிருக்கும் இக்கவிதையின் படைப்பாளி திரு. யாழ். நிலா. பாஸ்கரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன். மேகலா இராமமூர்த்தி

கிழக்குச் சூரியன்


கீற்றுக் குடிசையின் கிழக்குச் சூரியன்

நேற்று இன்றின் நீங்க துயரை- நாளை 
மாற்றும் நம்பிக்கையின் மின்னல் கீற்று
காற்று புகா இடத்திலும் பாயும் ஓளியின் நாற்று

இடிந்த சுவரை எண்ணி
இடிந்திடாதே தம்பி
இழந்ததை எண்ணி கலங்காதே
இருப்பதைக் கொண்டு போராடு

அள்ளக் குறையாத அறிவூறும்
அட்சயப் பாத்திரம் தான்
அருகில் இருப்பவை எல்லாம்
அள்ளிப் பருகு  ஆளுமை கொள்

கீழகழ்ந்து தேடாமல் இருந்தவரை வைகையின்
கீழடி கூட நம் காலடிக்கு கீழே தானே கிடந்தது 
கிளரித் தோண்டிய பின்னே தான் அது தமிழனின்
கிட்டா பெருந்தனம் எனப் புரிந்தது

தலைநிமிர் தடை தகர்
தளையறு தடம் பதி
விளையட்டும் புது விதி
வீழட்டும் பழமையின் சதி

கண்ணீர் சிந்தியொரு பயனுமில்லை
காலத்தை பூட்டிட யார் கையிலும் சாவி இல்லை
கடினம் ஆயினும் கனமாய் அடி
கதவுகள் திறக்கும் கவலைகள் பறக்கும்

வீணாய் கிடந்தால் வீழ்ச்சிதான் விரைந்தெழு
விண்ணளக்கும் உன் உழைப்பால்
மண்குடிசை வாசலையும் வா
பொன் பளிங்கு மாளிகையாக்கலாம்

நன்றி: -https://www.vallamai.com/?p=93893&cpage=1#comment-19509

படக்கவிதைப் போட்டி 227-இன் முடிவுகள்-October 16, 2019
”கீழகழ்ந்து தேடாமல் இருந்தவரை வைகையின் கீழடிகூட நம் காலடியில்தான் கிடந்தது. கிளறித் தோண்டிய பின்புதான் அது தமிழனின் கிட்டாப் பெருந்தனம் எனப் புரிந்தது. ஆதலால் தலைநிமிர்! தடை தகர்! பழைமைச் சதியை வீழ்த்திப் புதுமை விதியை நிலைநிறுத்து! உழைப்பால் உயர்ந்துநில்!” என்று சிறுவனுக்கு நம்பிக்கை உரமேற்றும் நல்லுரைகளைச் சுமந்திருக்கும் இக்கவிதையை யாத்த திரு. யாழ். நிலா. பாஸ்கரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன். -மேகலா இராமமூர்த்தி


Monday, September 30, 2019

இன்புற்று இருப்போம்

இன்புற்று இருப்போம்!
வாசனைப் பூ மகளே வசந்த வயலின்
வாடாத புத்தம்புது மலர் மல்லிகையே
வண்ணப் பொடிகள் வாரியிறைத்ததால்
வானவில்லானதோ உன் கன்னங்கள்?
கொண்டாட்டமே களிப்பு
கொண்டாடுவோமே கவலை மறந்து
கொடுத்தால் வளருமே அன்பு அதைக்
கொடுத்தே பெறுவோம் அன்போடு!
எல்லையில்லாப் பால்வெளியின்
எழுச்சிமிகு மின் மினியே!
எங்கும் ஒளிதரும் கதிர் போல
எழிலே நீ எதிர் வந்தால் பொங்கும் மகிழ்ச்சி!
பொன்நகை அணியாச்
சின்னத் தாரகையே – உன்
மின்நகைப் புன்னகையால்
மண்ணில் அன்பு மீண்டும் தழைக்கட்டும்!
கார்குழலை வாரிமுடி!
கருணையல்ல உரிமை!
கட்டுத்தளைகளை வெட்டி எறி!
கட்டவிழட்டும் அடிமை முடிச்சு!
இனி இல்லை எங்கும் எல்லை
இனிதாகுமே வாழ்வின் பயணம்
இனிக்க இனிக்க வாழ்ந்திடுவோம்
இன்புற்று இருக்க அன்புற்று இருப்போம்!


Thursday, September 19, 2019

பொல்(ள்)லா(ளா)ட்சி கசப்புகள்


பொல்(ள்)லா(ளா)ட்சி  கசப்புகள்
மானுடம் உயிர்த்திட மண்ணுலகம் நிலைத்திட மடி தந்த
மாதவ மங்கையர்க்கு மனம் நிறை மகிழ்வான தலைவணக்கம்
மாசில்லா பெண்மையின் மாண்புகள் காப்போம் 
மாதியுடை மதர்கள் மானம் காப்போம் 

அன்பு காட்டும் தாயாய்
அறிவுரை சொல்லும் அமைச்சராய் தாரம்
அள்ளிக்கொஞ்சும் மழலையாய் மகள்கள்
ஆறுதல் தரும் ஆதரவாய் அக்கா தங்கைகள்

இயன்றவரை எல்லார்க்கும் எல்லாம் தரும்
இறையாய் மங்கையர் இருந்தும்
இன்னல்கள் எல்லாம் வெந்தனழாய் வருவது
இந்த தேவதைகளுக்குத்தான்

மேலை நாட்டின் பண்பாடு  
ஏழை நாட்டுக்கு ஏன் வேண்டும்?
வாழும் முறையில் மாற்றம் வேண்டும்தான்
வழுக்கி விழுவது சேறாக இருத்தல் தான் வேண்டுமா?

வல்லூறுகள் இணைய வானில் வட்டமிட்டும்
வலைகள் விரிக்கப்படும் திறன்பேசிகளில் வசீகரமாய்
பொல்(ள்)லா(ளா)ட்சி  கசப்புகள் புத்தி புகட்டுமா நமக்கு ?
வழக்குகள் வழுவிழக்கபடும் வாதாட நேரமின்றியே

துள்ளல் நடைக்கும் உடலொட்டி உடைகளுக்கும் விடையளிப்போம்
நிலை தடுமாறாமல் இருக்க மீசை பாரதியின் நிமிர் நேர் பார்வை பெறுவோம்
பொல்லா சுவர்ணத்தின் தேவதைகளாக வேண்டாம்
பொல்லாங்கில்லா நல்லாட்சி புவியின் பூ மகள்களாவோம்